Ок, мамлӧн курыд шогыс помтӧм-дортӧм.
Тэд кажитчӧ, мый некодлы тэ ковтӧм,
Ӧд арся пемыд войӧ рӧкыс суис,
Нем виччысьтӧг дзик питӧ босьтіс-нуис.
Тшем локтіс йӧз да ӧзъялісны сисьяс,
Тэ шемӧс вӧлін, синъяслы эн эскы,
Кӧть измӧм сьӧлӧмнад, став ловнад тӧдін,
Мый оз ло бӧрдтӧм луныс-войыс водзын,
Мый олӧм бипур кусі тшӧтш и тэнад,
- О, мыйла? Мыйысь? - бергаліс юр-вемад.
И уджыс-нокыс оз нин ӧшйыв киад,
Ӧд югыд шондісӧ оз аддзы пиыд!
А чужліс сійӧ тӧвся кӧдзыд лунӧ,
И гажа трачкис пескыс пачын уна,
Но, тыдалӧ тай, шудтӧм кодзув улын...
Ӧд сэтшӧм томӧн миян дорысь муніс.
Тэ бӧрдан, сьӧлӧм пикӧ воӧ... пикӧ,
И «абу» кывйӧ крукасян быд здукӧ.
Ок, мыйда кадыс колӧ личӧд вылӧ,
Ок, мамысь ёнджык код нӧ дойсӧ кылӧ...
(1996 во)

Комментариев нет:
Отправить комментарий